Przykładowo:

Życie na wyspie Nipu z pozoru wydaje się idealne. Panuje tam równość i harmonia, nie występują negatywne zjawiska, takie jak kradzież czy oszustwo. Ludzie sobie ufają, a ich stosunki oparte są na wzajemnym szacunku. W takim społeczeństwie każdy może czuć się zaakceptowanym. Nie ma bowiem różnic społecznych wynikających z tego, że ktoś jest bogatszy lub ma większe wpływy - na Nipu każdy pełni w społeczeństwie podobną funkcję: jest rolnikiem. Z punktu widzenia mieszkańca wyspy jego życie jest zdecydowanie prostsze, ponieważ unika on podejmowania trudnych decyzji i nie ponosi pewnej odpowiedzialności moralnej względem drugiego człowieka, ponieważ z gruntu jest dobry. Jednak życie na tej idealnej wyspie może nieść także zagrożenia: w równym społeczeństwie nie ma miejsca dla jednostek wyjątkowych i ambitnych, które chciałby pracować inaczej niż reszta obywateli. Taka osoba marnuje wtedy swój potencjał, a traci na tym społeczeństwo, ponieważ się nie rozwija.