Idylla to utwór przedstawiający wyidealizowany obraz wsi oraz miejsce pozbawione konfliktów, dające szczęście, spokój i harmonię. Tym znaczeniom odpowiada treść utworu, w którym autor opisał urokliwy park przepełniony śpiewem ptaków i uspokajającym szmerem strumieni. Natura w poemacie Trembeckiego została wyidealizowana. W podwarszawskich Powązkach panuje pogodna, sielankowa atmosfera. Każdy, kto tam przebywa, odnajduje wytchnienie i spokój: poeta zyskuje inspirację; kochankowie - klimat, który potęguje ich uczucie; a smutny - radość.