Główna teza utworu zamknięta jest w słowach: „Piękny jest ludzki rozum i niezwyciężony”. W dalszej części utworu znajdują się argumenty potwierdzające słuszność wygłoszonej tezy. Dotyczą one nieograniczonych możliwości rozumu; jego obiektywności i dążenia do dobra czy zdolności kreowania i analizowania;