Nawiązanie do Księgi Koheleta stanowi próbę usprawiedliwienia się podmiotu lirycznego w oczach Boga, bowiem sam Eklezjasta pisał: „Ciesz się młodzieńcze w młodości swojej, a serce twoje niech się rozwesela za dni młodości twojej”. Podobną funkcję pełni aluzja do historii Hioba - świadczy nie tylko o erudycji autora, ale także neutralizuje jego przewinienia. Hiob był najbardziej prawym człowiekiem spośród żyjących, powołanie się na jego autorytet podnosi rangę mówiącego i po części porównuje go z biblijnym bohaterem.