Legenda głosi, że kiedyś Jadwiga przyglądała się budowie jednego z krakowskich kościołów. Murarze pracowali z ochotą, tylko jeden nie miał powodów do radości. Królowa go zauważyła. Podeszła do niego, kiedy ociosywał kamień, i zapytała:

- Czy ktoś cię skrzywdził? Czy coś ci dolega?

- Nikt mnie mnie skrzywdził, Miłościwa pani, ale moja żona zachorowała, a ja jeszcze nie zarobiłem tyle, by kupić dla niej lekarstwo - odrzekł zaskoczony robotnik. 

Wtedy królowa postawiła stopę na leżącym obok kamieniu, odpięła piękną złotą klamrę od swojego sandała i podarowała ją mężczyźnie. 

- Weź to i kup wszystko, co potrzebne twojej chorej żonie.

Uradowany kamieniarz podziękował królowej i pobiegł do domu. Gdy wrócił do pracy, zauważył ludzką stopę odciśniętą na kamieniu. Nikt nie wiedział, kto zrobił ten znak.

Murarze szybko zrozumieli, że jest to odcisk stopy królowej Jadwigi i że są świadkami cudu. Na pamiątkę tego zdarzenia kamień ze śladem stopy wmurowano w ścianę świątyni. 

- Kamienie miękną, gdy ich dotknie nasza królowa - mówili potem ludzie.