a) Narrator opowieści zwraca się bezpośrednio do dzieci. Robi to ze zniecierpliwieniem.

 

b) Narrator i bohaterowie utworu posługują się językiem:

• potocznym, np. „cały koszyk upaćkał maślakami”, „telepią się więc z góry na dół”; „Czerwony Kapturek [...] marzy, żeby to wszystko jak najszybciej odbębnić”;
• swobodnym, np. „lepiej usiądźcie i słuchajcie, to prędzej nam pójdzie”, „co tam masz dobrego w koszyku?”, 
• codziennym, np. „powstrzymaj się łaskawie od głupich uwag i słuchaj dalej”, „to pa”. 

 

c) W tekście występują między innymi zdrobnienia, które nadają opowieści baśniowy charakter:

•  „dziewczynka”,
• „Mateczka”, 
• „domek”, 
• „płotkiem”, 
• „koszyczek”, 
• „flaszeczka”, 
• „bułeczki”, 
• „masełko”, 
• „szyneczka”, 
• „słoiczek”, 
• „krzaczek”, 
• „wnusia”. 

 

d) Przykładowo:

Autor zastosował takie zabiegi, aby podkreślić znaczenie niektórych fragmentów tekstu. Zrobił to w celu większego zwrócenia uwagi czytelnika na te słowa.