W Trenie XI zostaje przedstawiona wizja świata jako miejsca, którym rządzi nieznana wroga siła. Dosięga ona zarówno dobrych, jak i złych. Człowiek nie może przewidzieć jej działania ani przed nią uciec. Podmiot liryczny ukazuje świat chaotyczny, pozbawiony logiki. Wskazuje, iż cnota, pobożność oraz dobroć nie chronią przed działaniem złego losu. Ludzie niepotrzebnie starają się udawać mądrych, rozsądnych, wywyższonych, gdyż nigdy nie będą w stanie zrozumieć Bożych tajemnic.

Obraz świata przedstawiony w tym utworze nie da się pogodzić z ideami renesansowymi. Jest on ich przeciwieństwem, ponieważ nie cechuje go ład, harmonia, porządek, lecz chaos i przypadkowość. Nad ludźmi nie znajduje się dobry, miłosierny ojciec, tylko nieznana wroga siła. Trwanie w cnocie oraz pobożności nie zapewnia spokojnego życia. Człowiek nie jest już doskonałą istotą, wywyższoną niemalże do anielskości, władającą innymi stworzeniami. Podmiot liryczny nazywa go "tępym", a także podkreśla, iż nie potrafi on zrozumieć tajemnic świata.