Podniosłość utworu podkreślają takie środki poetyckie jak:
- epitety: „niezwykłym i nie leda piórem”, „skóra chropawa”, „ptaka białego”, „sążeniste skrzydła”;
- metafory: „skóra chropawa padnie na goleni”, „w ptaka białego wierzch się głowy mieni”, „po palcach wszędy nowe piórka się puszczają”, „z ramion sążeniste skrzydła wyrastają”;
- anafora: „Już mi [...] / Już mi [...]”;
- przerzutnie: „Polecę precz, poeta, ze dwojej złożony / Natury [...]”, „Więcej będę; a więtszy nad zazdrość, ludnemi / Miasty wzgardzę”;
- wiersz sylabiczny, mający jednakową liczbę sylab w wersie.
Agata
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

