Nadawcę utworu można scharakteryzować jako barokowego marinistę, ponieważ używa on wzorców typowych dla takich poetów. Przestrzega rygorystycznej konstrukcji wiersza. Rozwija kolejne pomysłowe porównania, by zestawić je z końcową puentą i zadziwić odbiorcę. Prezentuje wyrafinowany konceptyzm. Nadawcę można opisać jako wykształconego mężczyznę, zakochanego w pewnej pannie. Jest on poetą, ponieważ wypowiada się sposób charakterystyczny dla takich osób. Używa porównań, epitetów, anafory i wyliczenia.