O tym, że wiersz jest ukrytym dialogiem-polemiką świadczy fakt, że podmiot mówiący stara się odeprzeć stawiane mu zarzuty. W drugiej strofie przytacza te zarzuty, używając przy tym zaimka "wy": "Wy myślicie, że i ja nie Pan,/ Dlatego że dom mój ruchomy/ Z wielbłądziej skóry...". W trzeciej i czwartej strofie podaje dwa argumenty polemiczne względem przytoczonej wcześniej opinii. Używa przy tym zaimka "ja", aby podkreślić własne stanowisko w tej sprawie.