Przykładowe rozwiązanie:

Ton rozmowy Fausta z Mefistofelesem jest poważny, kpiarski, szyderczy i podniosły. Powaga i podniosłość wynikają z tematu rozmowy. Faust pragnie dowiedzieć się, z kim ma do czynienia. Ich rozmowa prowadzona jest na wysokim poziomie, charakterystycznym dla debaty dwojga uczonych. Przybiera kształt filozoficznych rozważań. Jej kpiarski i szyderczy charakter wynika z nastawienia Mefistofelesa do zwykłego człowieka, o którym wypowiada się pogardliwie: "Ja skromnej prawdy się nie wstydzę./ Gdy człowiek, ta żałosna małość,/ W błazeństwie swym uważa się za całość,/ Jam cząstka  cząstki dawnej jedni wielkiej (...)."