Wiersz przypomina poezję barokową przede wszystkim ze względu na swój sensualizm, a więc oddziaływaniem na zmysły odbiorcy. Autor odwołuje się do zmysłu wzroku, smaku i dotyku. Ponadto wykorzystuje typowe dla poezji barokowej przerzutnie, oraz związane z przemijaniem motywy, które wprowadzają niepokój.