Głównym problemem podjętym przez Cezarego Rowińskiego jest powszechność i uniwersalność mitu o Prometeuszu. Autor zastanawia się nad przyczynami tego stanu rzeczy, dochodząc do wniosku, że kluczem jest tutaj skłonność człowieka do buntowania się przeciwko zastanej rzeczywistości. Prometeusz wystąpił przeciwko bogom, a jego postawa jest atrakcyjna dla artystów, zwłaszcza epoki romantyzmu.