Przekształcone zdania:

a) Rząd rżnie głupa, choć sytuacja staje się coraz bardziej poważna. -> Rząd udaje, że nic się nie stało, choć sytuacja staje się coraz bardziej poważna.

b) Myślą, że jak dorwali się do koryta, to wszystko im wolno. -> Myślą, że jak mają władzę, to wszystko im wolno.

c) Minister wciska kit, bo chce, by sejm przyklepał ustawę bez debaty nad nią. -> Minister kłamie, bo chce, by sejm zaakceptował ustawę bez debaty nad nią.

d) Są tacy, dla których jedynym celem zdobycia władzy jest totalna demolka państwa. -> Są tacy, dla których jedynym celem zdobycia władzy jest doprowadzenie państwa do ruiny.

e) Nie sądzę, żeby prezydent na to poszedł. -> Nie sądzę, żeby prezydent się na to zgodził.

Przykładowo:

Dziennikarze mogą używać kolokwializmów, aby oddać emocje, które towarzyszą relacjonowaniu jakichś ważnych wydarzeń. Niekiedy sformułowania kolokwialne bardziej nadają się do opisania zachowania polityków, a tym samym niosą sugestywny przekaz, który czujny odbiorca rozpoznaje. Warto dodać, że specyfika pracy dziennikarza wymaga natychmiastowych transmisji na żywo i w takiej sytuacji, bez przygotowania, pod wpływem emocji może się w tok wypowiedzi wkraść kolokwializm.