Narrator nie ujawnia swoich sympatii ani antypatii. Nie opowiada się po żadnej ze stron. Jedynie relacjonuje zdarzenia. Każdego wojownika opisuje z należnym mu szacunkiem i czcią. Narrator w ten oto sposób mówi o wojownikach:

• Zwłaszcza od dnia, gdy w niezgodzie przeciwko sobie stanęli/ władca narodów Atryda i bogom równy Achilles.

• Na to mu tak odpowiedział nad wodze wódz Agamemnon (...).

• Podniósł się wtedy Achilles Dzeusowi drogi.

• Dzielni Trojanie z kolei, kiedy od zmagań mocarnych/ już wycofali swe wojsko, wyprzęgli z wozów rumaki/ i przed wieczerzą zebrali się wszyscy gromadnie na radę. 

• Obaj szli wzajem ku sobie, a gdy spotkali się z bliska,/ pierwszy rzekł Hektor potężny o hełmie wiejącym kitami.