Przykładowo:

Jan Chryzostom Pasek przedstawia siebie jako typowego szlachcica, który mimo udziału w ucztach i pijaństwa, stara się zawsze zachować rozsądek. Świadczy o tym chociażby zajście z Nuczyńskim, kiedy starał się zażegnać konflikt. Ostatecznie jednak został zmuszony do walki z przeciwnikiem, który nie postępował honorowo. Według Paska z Bożą pomocą udało mu się jednak zwyciężyć, ponieważ był w tej sytuacji niewinny. Narratora można określić jako człowieka, dla którego ważny jest majątek, o czym świadczą kryteria wyboru małżonki. Cechuje się więc pragmatyzmem oraz przywiązaniem do dóbr.

Prawdą o Pasku może być pojedynek oraz plany poślubienia dostatecznie majętnej wybranki. Autor opisuje jednak wydarzenia ze swojego punktu widzenia - przedstawia je więc w subiektywny sposób. Celową autokreacją mogą być tym samym np. okoliczności pojedynku oraz jego wynik. Wskazują one na odwagę narratora oraz jego szlachetność, rozsądek. Nie wiadomo jednak, czy wszystko odbyło się zgodnie z jego słowami, czy też piszący celowo stara się przemilczeć pewne kwestie.