Utwory te mówią o miłości przede wszystkim nieszczęśliwej. W Miłości podmiotem lirycznym jest kobieta, która rozstała się ze swoim ukochanym. Był on dla niej tak nieodzowny jak tlen, ale okazuje się, że nawet bez niego można żyć, choć nie jest to łatwe. Drugi utwór odwołuje się do postaci mitologicznej Nike - bogini zwycięstwa oraz jej podobizny, która jest pozbawiona głowy i rąk. Podmiot liryczny zauważa podobieństwo między rzeźbą a zawiedzioną miłością - mimo cierpienia nie poddaje się i nadal istnieje w życiu osoby mówiącej. Ostatni utwór pt. Listy opowiada o końcu wielkiej miłości. Jej zakończenie jest podobne do początku, który wiązał się z ogniem namiętności. Tym razem jest to dosłowny ogień, który trawi miłosne listy.