Pamiętnikarz uważa wojnę za okazję do wzbogacenia się i zdobycia łupów. Nie postrzega jej poprzez pryzmat obrony ojczyzny i patriotyzmu. Narrator skupia się przede wszystkim na tym, co może zyskać poprzez udział w tym konflikcie: Żal mi, co nikogo żywcem nie mam, ale się końmi cieszę, osobliwie owem gniadem, co był bardzo piękny, a nie wiem, jako mi się nada. Wojna nie budzi w nim więc wyrzutów sumienia.