W utworze Edwarda Stachury zestawione zostały ze sobą dwie postawy. Pierwsza z nich odwołuje się do motywu theatrum mundi. Osoba, do której zwraca się podmiot liryczny, odgrywa właśnie swoją rolę w spektaklu świata. Jej zachowanie jest nieszczere, wykalkulowane. Nie ma w nim nawet odrobiny autentyczności. Z kolei podmiot liryczny reprezentuje przeciwstawny sposób zachowania: jest spontaniczny, nie udaje niczego.