Inną rycerską rozrywką były turnieje. Pozwalały zachować sprawność fizyczną i doskonalić umiejętności wojenne. Były również okazją do zdobycia sławy i majątku. Pierwsze turnieje organizowano we Francji w drugiej połowie XI wieku. W Czechach turnieje pojawiły się w pierwszej połowie XIII stulecia za panowania Wacława I. Na Węgrzech pierwszy turniej odbył się prawdopodobnie w 1220 roku. Do Polski ta forma rycerskiej rozrywki przywędrowała najpewniej z Czech i Niemiec. Uznaje się, że pierwszy turniej odbył się w 1243 roku. Jednym z elementów turnieju rycerskiego była pozorowana bitwa. To brutalne starcie przypominające prawdziwą bitwę nie miało nic wspólnego z pojedynkami znanymi z literatury i filmu. Naprzeciwko siebie stawały dwie grupy jeźdźców, a następnie dochodziło między nimi do starcia. Mimo że przeciwnicy używali stępionych mieczy, podczas pozorowanych bitw często ginęli ludzie. Zwycięzcy tych potyczek mogli się stać sławni i bogaci. Można było wiele zyskać, ale i wszystko stracić.