- Wedle wielopokoleniowych doświadczeń, z pewnością jakoś nam przez ewolucję wszczepionych, świat nie odnosi się nas przyjaźnie, lecz raczej wrogo, powinniśmy więc tego, co nowe i nieznane, się wystrzegać, a cenić sobie to, co już w doświadczeniu oswojone i bezpieczne, siedzieć w znajomych kątach i chodzić po wydeptanych ścieżkach.

- Czy doznajemy satysfakcji, stąd, że doświadczamy czegoś, co jest po prostu nowe, że nowość jako taka nas przyciąga. A jeśli tak, czy nie jest to dziwne zadowolenie?