Fragment listu św. Pawła jest hymnem, ponieważ ma charakter podniosły, uroczysty. Opiewa najważniejszą z cnót, tak, jak wychwala się bóstwa. Uroczystego tonu nadają jej porównania rozpoczynające utwór (Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,/ a miłości bym nie miał,/ stałbym się jak miedź brzęcząca/ albo cymbal brzmiący.), a także anafory (nie szuka poklasku,/ nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu (...).) i paralelizmy składniowe w dalszej jego części (Miłość cierpliwa jest,/ łaskawa jest./ Miłość nie zazdrości (...).).