Sformułowanie "brak wieczności" mówi o przemijaniu. Człowiek rodzi się, żyje i umiera, a jedynymi namacalnymi śladami jego obecności na ziemi są rzeczy, które posiadał. Mają one jednak wadę. Żadna z nich nie posiada cząstki duszy człowieka, do którego należały. Nie mają też pamięci, kóra mogłaby utrwalić na wieczność wspomnienia o nim.