Dla osoby mówiącej w wierszu Bóg jest bardzo ważny. To do Niego właśnie kieruje swój lament, opowiada o  smutku i bólu. Jest to Bóg opiekuńczy, który czuwa nieustannie nad pielgrzymem, a także Bóg-artysta. Stworzył On tak piękny zachód słońca, który podmiot mówiący może teraz podziwiać na morzu. Wiara w Boga przynosi bohaterowi wiersza ukojenie, pokrzepienie w trudnej sytuacji, w jakiej się obecnie znajduje.