Pisarz podejmuje się zrelacjonownia zdarzeń ze swojego życia, ponieważ czuje wewnętrzny obowiązek przekazania tego, co się działo innym. To największe wydarzenie w jego życiu, które powinno żyć w pamięci ludzkiej. Świadczy o tym fragment:

I ciągle myślałem, ze mam to powstanie opisać. A nie wiedziałem przecież, że właśnie te gadania przez dwadzieścia lat - bo gadam o tym przez dwadzieścia lat - bo to jest największe przeżycie mojego życia, takie zamknięte - że właśnie te gadania, ten to sposób nadaje się jako jedyny do opisania powstania.