Fragment opisujący pustynię rozpoczyna się zdaniem: Piasek i niebo - w tych dwóch słowach mieści się pustynia, ale nie mieści się jej dusza.; kończy się natomiast zdaniem: Gdyby pustynia przedstawiała się człowiekowi wrogą (...).

 

Środki stylistyczne:

• metafora - (...) który leci na duszę ludzką gdzieś z głębin pustyni;
• uosobienie - smutek (...) ogarnia ją, uciska i napełnia niepokojem;