Nauczyciel reaguje na recytację bardzo emocjonalnie. Najpierw wymachuje rękami, próbując jej zapobiec, syczy i potrząsa głową. Kiedy widzi, że nie jest w stanie przerwać monologu ucznia, siedzi wyprostowany i patrzy przez szybkę w drzwiach czy nie pojawia się ktoś niepożądany. Potem, gdy tę czynność przejmuje jeden z uczniów, siedzi spokojnie z przymkniętymi oczami, spod których wypływają łzy.