W arktyczną, mroźną, cichą noc,
gdy gwiazdy błyszczą, gdy śnieg skrzy się,
tęsknoty czuje wielką moc
zwierz nazywany białym misiem.
On pośród pustki szarej tkwi,
głowę zadziera gdzieś tam w niebo,
łza srebrna w oku misia drży.
Dlaczego smutny miś? Dlaczego?
Patrzę na niebo razem z nim.
Ach, wiem już, co go tak zachwyca!
diamentów blaskiem pięknie lśni
wspaniała Wielka Niedźwiedzica.