[...] była okropna pogoda: błyskało i grzmiało, a rzęsisty deszcz lał jak z cebra; było strasznie. Nagle zapukał ktoś do bramy miasta i stary król wyszedł otworzyć. Przed zamkniętą bramą stała mała księżniczka. Woda spływała z jasnych włosów i pięknych sukien, wlewała się zimnym strumykiem do skórzanych trzewiczków i wylewała się piętami, ale dziewczynka powiedziała, że jest prawdziwą księżniczką.