wystrój sali - W bibliotece szkolnej było bardzo przyjemnie; jedna ze starszych koleżanek przyniosła z domu lampę stołową z jedwabnym abażurem, dającą bursztynowe, łagodne światło (...). Inna koleżanka przyniosła kubeczki. A (...) Witek (...) ofiarował stary czajnik bezprzewodowy, do parzenia herbaty dla wszystkich oraz kawy dla pana polonisty. Była tu też zielona roślina o błyszczących liściach, pnąca się po regale w kierunku okna, i piękny portret Andersena, który Łusia zawsze miała przed oczami w trakcie zajęć, jeśli nie patrzyła akurat na polonistę. A kiedy za oknem, tak jak w tej chwili właśnie, padał gęsty, szumiący deszcz, biblioteka stawała się najbardziej przytulnym zaciszem na świecie.