opis oglądanego obrazu:

Obszerna izba, dość mroczna, chociaż po lewej stronie jest wielkie, sklepione okno. Przez grube kawałki szkła oprawione w ołów sączy się do wnętrza leniwe światło dnia. 
Bokiem do okna ustawione są  drewniane sztalugi, przy których siedzi malarz. Na głowie ma beret, odziany jest w starą kurtkę z grubego materiału, bufiaste spodnie, ciężkie, nieforemne buciory. Prawą nogę oparł o dolną, poprzeczną deskę sztalugi. Ręka uzbrojona w pędzel zbliża się do powierzchni malowidła.
Można sobie wyobrazić ten cierpliwy, nieregularny ruch wahadłowy: pochylenie do przodu - położenie farby, odchylenie do tyłu - sprawdzenie efektu. Na górnej ramie obrazu przybita jest kartka papieru - szkic powstającego właśnie dzieła. 
W głębi izby, położonej wyżej niż reszta pracowni (wchodzi się tam po schodkach), pod mroczniejącą ścianą uczeń rozciera barwniki.