Przykładowe rozwiązanie:

 

a)

 

 

inni twórcy

osoba mówiąca

świat wyobraźni

Są tacy, którzy w głowie / hodują ogrody / a włosy ich są ścieżkami / do miast słonecznych i białych

(wyobraźnia przypominająca ogrody, włosy porównane są do ścieżek, którymi spływa całe mnóstwo obrazów)

moja wyobraźnia /  to kawałek deski / a za cały instrument / mam drewniany patyk

(świat wyobraźni przypomina kołatkę, drewniany, prosty instrument; świat ten nie jest kolorowy, a obrazy powstają z wielkim wysiłkiem dopiero wtedy, gdy osoba mówiąca poruszy wyobraźnię

proces tworzenia

łatwo im pisać / zamykają oczy / a już z czoła spływają / ławice obrazów

(proces tworzenia jest nieświadomy, dokonuje się bez wysiłku oraz bez udziału twórcy)

uderzam w deskę / a ona mi odpowiada / tak - tak / nie - nie

(proces tworzenia jest żmudny; dochodzi do niego tylko w wyniku ingerencji osoby mówiącej i przy jej świadomym udziale)

efekt tworzenia

innym zielony dzwon drzewa / niebieski dzwon wody

(mnóstwo obrazów, przedstawiających świat)

suchy poemat moralisty

 

b)

Uwaga! Metafory zawarte w wypisanych cytatach zostały wytłumaczone w tabeli.

Powtórzenia tak - tak, nie - nie nawiązują do Biblii. Oznaczają one mówienie całkowietej prawdy i nazywanie rzeczy takimi, jakimi są. To także oznaka stałości poglądów i czystości moralnej.

 

c)

By pokazać różnicę pomiędzy twórczością osoby wypowiadającej się w utworze a innymi artystami podmiot mówiący wykorzystał odmienną metaforykę. Kiedy wspomina o twórczości innych artystów, jest to metaforyka odnosząca się do przyrody (ogrodów, morza). Wszystko zdaje się być lekkie, opływowe, przychodzić zupełnie bez wysiłku. Świat tej wyobraźni jest bajkowy, nierealny i złożony, a przez to nierzeczywisty.  Wyobraźnia podmiotu mówiącego została natomiast porównana do konkretnej rzeczy - kołatki. Dzięki temu łatwiej można zrozumieć jej działanie. To instrument nieskomplikowany i prosty w obsłudze. Zastosowano zatem kompozycję opartą na kontraście.