Dla starożytnych Egipcjan życie na Ziemi było tylko krótką chwilą. Wierzono, że dopiero po śmierci rozpoczyna się prawdziwe życie, dlatego groby nazywano "pięknymi domami na wieczność". Uważano, że z chwilą śmierci człowiek staje się niemal bogiem i może przebywać w różnych miejscach, na przykład w niebie lub podziemiach. Wierzono również, że życie w zaświatach jest możliwe po tym, jak ciało człowieka zostanie poddane mumifikacji, a on sam - osądzony przez boga Ozyrysa.