Opisana przestrzeń cechuje się nieporządkiem, co wywiera wrażenie chaosu. Wydaje się być także pozbawiona konturów, rozmyta. Scenografia łączy ze sobą niezwiązane przedmioty, które są przypadkowo poustawiane. Wśród nich można wyróżnić te nawiązujące do tradycji (np. staroświecki wózek dziecięcy, melonik, suknia ślubna) oraz nowoczesności (np. dżokejka, trampki).  W alegoryczny sposób świadczy to o panującym w tym miejscu bezładzie, upadku jakichkolwiek zasad czy porządków.