a)

Pieśni Horacego sławią konkretne postawy życiowe. W odzie II 3 wychwalany jest stoicyzm. Podmiot liryczny przestrzega adresata swojej wypowiedzi: "Pomnij zachować umysł niezachwainy / Pośród złych przygód i od animuszu / Zbyt zuchwałego wśród pomyślnej zmiany / Chroń się, gdy umrzesz, Deliuszu". Oda I 9 wychwala natomiast postawę filozoficzną zwaną epikureizmem. Świadczą o tym między innymi słowa: "Troskę o jutro rzuć! / Każdy dzień ze spokojem / Przyjmij za losu dar, / Zapisz na dobro swoje. / Baw się Kameną i wiedź korowody." Oda III 30 sławi poetę i poezję. Podmiot liryczny, którego możemy utożsamić z samym Horacym, wychwala poezję, dzięki której można zyskać łaskę samego boga Apollina. Zdaje sobie także sprawę z własnego talentu, o czym nie omieszka wspomnieć : "Na wyżyny się wzbiłem i żem przeniósł pierwszy / Do narodu Italów rym eolskich wierszy. / Melpomeno, weź chlubę, co z zasługi rośnie, / I delfickim wawrzynem wieńcz mi włos radośnie".