Wymowa utworu Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej jest zupełnie inna od utrwalonego przez wieki znaczenia mitu o Narcyzie. Autorka poddaje go śmiałej reinterpretacji. Sugeruje, że może młodzieniec tak naprawdę nie zakochał się w sobie i nie jest uosobieniem egozimu i samouwielbienia. Być może wpatrywał się w swoje odbicie, nie mogąc zrozumieć, dlaczego inni ludzie nie kochają go i dlaczego jest napiętnowany. Możliwie, że cierpiał nie z miłości do samego siebie, lecz z powodu społecznego odrzucenia. Wolał umrzeć, niż żyć dalej w ten sposób.