Poeta dokonuje personifikacji strumienia, aby uczynić go tworem niezwykłym i zarazem partnerem do rozmowy dla bohaterki lirycznej. W ten sposób powstała rozbudowana metafora.

     Ożywiony strumień obdarzony został niezwykłą mocą magiczną, o której wykorzystanie prosi dziewczyna. Pragnie, by wystąpił z brzegów i zamienił ją w rusałkę.