Troje młodych ludzi - dwóch chłopców i jedna dziewczyna - czekało na przystanku na tramwaj linii dwadzieścia pięć. Niestety, od dziesięciu minut nie przyjechał żaden, mimo, że sześć par oczu trojga zziębniętych studentów wypatrywało go z tęsknotą. W tym czasie pobliski pas zieleni przemierzyło dwóch staruszków z pięciorgiem  kociąt, cztery ładne kobiety na bardzo wysokich obcasach, sześcioro chłopców z tornistrami na plecach oraz klasa pierwsza, która wybrała się z wychowawczynią na spacer. Po piętnastu minutach bezskutecznych oczekiwań młoda dama pierwsza opuściła przystanek i ruszyła pieszo w stronę uczelni. Drugi, biorąc przykład z koleżanki, powędrował otulony ciepłym  szalikiem dwudziestodwulatek. Najbardziej wytrwały blondyn postanowił zaczekać jeszcze kilka minut. W tym czasie wysłał dwie wiadomości  i odebrał pięć. W trzeciej minucie czekania  nadjechała zatłoczona dwudziestkapiątka, do której, niestety,  nie udało się wcisnąć najbardziej cierpliwemu z trójki młodych ludzi.