Nigdy nie przepadałem ani za warzywami, ani za owocami.  W ostatnim czasie, mniej więcej od końca wakacji, zacząłem jeść surówki. Bardzo je polubiłem – szczególnie te z dodatkiem marchewki. Widziałem zdziwienie w oczach mojej mamy, gdy jak odkurzacz pochłaniałem  kolejne, przygotowane przez  nią mieszanki warzywne. Ze smakiem pałaszowałem  młodą kapustę z marchewką,  porem, pietruszką i koperkiem. Obżerałem się kalafiorem, ogórkiem i bakłażanem. Na widok pomidorów z cebulą, marchewki z selerem, papryki z bakłażanem  ślinka napływała mi do ust. Całymi dniami chrupałem marchewki, seler naciowy oraz jabłka. Po dwóch, a może trzech miesiącach mojego niesłychanego apetytu owocowo-warzywnego przymierzyłem mój stary strój narciarski. Zdębiałem. Spodnie, choć na gumce spadały ze mnie. Wyglądałem w nich, jakbym zabrał je ojcu lub co najmniej starszemu bratu. Rodzice na mój widok parsknęli głośnym śmiechem. Dostałem nowy, piękny strój narciarski.