Tego, co czuje osoba mówiąca w wierszu można domyślić się przede wszystkim na podstawie drugiej części utworu:

 Przed oczyma rodziców swoich rostąc, mało
Od ziemie sie co wznióswszy, duchem zaraźliwym
     Srogiej śmierci otchniona, rodzicom troskliwym
U nóg martwa upadła. O zła Persefono,
     Mogłażeś tak wielu łzam dać upłynąć płono?

 

Osoba mówiąca w wierszu czuje prawdopodobnie:

• żal;
• smutek;