Przykładowe rozwiązanie:

      Bohaterka powieści "Pamiętnik jedynaczki" jest kilkunastoletnią dziewczyną, niezwykle wysokiego wzrostu. Paulina Kozińska - bo tak właśnie się nazywa - nie jest zadowolona ze swojego wyglądu. Uważa, że między innymi z powodu wzrostu uwzięła się na nią nauczycielka matematyki. Dziewczynka jest niezwykle wrażliwa. Kocha zwierzęta i chce pomóc psiemu przybłędzie. Karmi go kanapkami, które dostaje do szkoły i stara się znaleźć mu dom. Jest bezkompromisowa i refleksyjna. Jej przemyślenia dotyczące piękna są bardzo dojrzałe i trafne. Dziewczynka zdaje sobie sprawę, że to nie wygląd jest najważniejszy, ale większość ludzi i tak zwraca uwagę  jedynie na tę cechę.

      Paulina jest bardzo wartościową młodą osobą, która trzeźwo patrzy na świat, ale nie boi się sprzeciwiać prawom nim rządzącym. Godnym pochwały jest także jej bezinteresowna chęć pomocy zwierzętom.