Osoba mówiąca w wierszu najbardziej ceni sobie życie w rodzinnej posiadłości, zdrowie, talent, pomyślność w życiu, czyste sumienie i spokojną starość. Te wszystkie wartości, które można nazwać duchowymi (a), ceni ponad wartości materialne, jakimi są marmurowe pałace, czy ściany obite złotogłowiem. Nie są dla niego ważne zaszczyty i pieniądze (b).