a. Fragmenty, które należy podkreślić:

- To znaczy, żebym tu nie przychodził? - głos Witka zmatowiał, a oczy nie odrywały się od oczu Michała, na próżno szukając w nich zaprzeczenia.

 

- Wierzę, ale nie chcę... Nie chcę i już! - wybuchnął Witek. - do sprzedania tu nic nie ma, rozumiesz? Józik mnie jak przyjaciela, bez żadnych pieniędzy, przyprowadził! Ja ciebie też! Jak przyjaciela, rozumiesz? Jak p r z y j a c i e l o w i - powtórzył z naciskiem - pokazałem coś, o czym nikt więcej w Warszawie nie wie! A ty? Żebym za pieniądze stąd się wyniósł, tak? Żeby tu moja noga nie stanęła więcej, tak? Żebym w ogóle o tym miejscu zapomniał? O nie! Nie i nie! Nawet za tysiąc. Nawet za sto tysięcy - nie!...