Do XIII wieku w warownych (P)  zamkach (N) nie mieszkało się zbyt wygodnie. Zazwyczaj miały tylko jedną obszerną (P) izbę (N), w ktorej stały drewniane (P) stoły (N), skrzynie i łoża. Tutaj spali wszyscy mieszkańcy. Później zaczęto wydzielać mniejsze (P) osobne (P) pomieszczenia (N), np. oddzielny (P) pokój (N) do spania dla pana. Kominki stawiano jedynie w apartamentach możnowładcy, sali (N) reprezentacyjnej (P) oraz w zamkowej (P) kuchni (N).