a)

• Podmiot liryczny wypowiada swój monolog w czasie zachodu słońca, kiedy znajdował się na statku przed Aleksandrią.
• Adresatem jest Bóg, ponieważ tylko On może zrozumieć cierpienie podmiotu lirycznego. 
• Wyraża swój smutek oraz tęsknotę za ojczyznę. Ma świadomość, że nie może do niej na razie wrócić i dlatego wypomina sobie, że gdy w niej przebywał, nie okazywał jej takiego zainteresowania.
• Główną przyczyną jest zachód słońca na morzu, który budzi smutek i tęsknotę podmiotu lirycznego. 
• Podmiot liryczny znajduje się w tym momencie, kiedy jest zmuszony do tułaczki poza granicami swojego kraju. 

 

b) Przykładowo:

• Rozlałeś tęczę blasków promienistą; Przede mną gasisz w lazurowej wodzie / Gwiazdę ognistą...
• Żem je znał kiedyś na polskim ugorze
• Ty będziesz widział moje białe kości / W straż nieoddane kolumnowym czołom