PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Czasowniki, których temat kończy się na -d lub -t, otrzymują przed końcówką osobową w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej (du, er, sie, es), a także w 2. osobie liczby mnogiej (ihr) dodatkową literę e. 

W taki sposób odmienia się na przykład czasownik finden (sądzić, uważać, znajdować):

Czasownik mögen (lubić) jest czasownikiem modalnym i odmienia się nieregularnie. 

Zauważ, że formy w 1. i 3. osobie liczby pojedynczej są takie same i nie przyłączają końcówki osobowej.