PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Jeśli w zdaniu umieszczamy drugi czasownik, wprowadzamy go za pomocą konstrukcji bezokolicznika z zu. Polega ona na wstawieniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który stoi na końcu zdania w formie podstawowej czyli bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu znajduje się między przedrostkiem a czasownikiem głównym.

Opisaną konstrukcję stosujemy nie tylko po czasownikach, lecz także po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld haben) oraz przymiotnikowych (np. es ist gesund / wichtig / nötig). 

Przykłady:

• Wir brauchen noch zwei Flaschen Mineralwasser zu kaufen. (Potrzebujemy jeszcze kupić dwie butelki wody mineralnej.) 
• Ich habe vergessen, dich anzurufen. (Zapomniałem/-am do ciebie zadzwonić.) 

Konstrukcja bezokolicznika z zu nie występuje z czasownikami modalnymi, a także po: helfen (pomagać), hören (słyszeć, słuchać), sehen (widzieć, patrzeć), lassen (kazać, zostawiać, zlecać), spüren (czuć), fühlen (czuć), gehen (chodzić), kommen (iść, chodzić), lernen (uczyć się), lehren (uczyć), bleiben (zostawać).

Przykłady:

• Ich sehe Kinder auf dem Spielplatz schaukeln. (Widzę dzieci huśtające się na placu zabaw.) 
• Er geht zweimal pro Woche schwimmen. (On dwa razy w tygodniu chodzi popływać.)