Jeśli w zdaniu umieszczamy drugi czasownik, wprowadzamy go za pomocą konstrukcji bezokolicznika z zu. Polega ona na wstawieniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który stoi na końcu zdania w formie podstawowej czyli bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu znajduje się między przedrostkiem a czasownikiem głównym. Jeśli na końcu zdania występują dwa bezokoliczniki, zu wstawiamy przed ostatnim z nich (np. spazieren zu gehen).

Opisaną konstrukcję stosujemy nie tylko po czasownikach, lecz także po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld / ... haben) oraz przymiotnikowych (np. es ist gesund / wichtig / ...). Występuje po wszystkich czasownikach z wyjątkiem czasowników modalnych, werden i kilku wyjątków.

---

 

1. Ja, ich habe vor, fechten zu lernen. (Tak, zamierzam uczyć się szermierki.)