Jeśli w zdaniu umieszczamy drugi czasownik, wprowadzamy go za pomocą konstrukcji bezokolicznika z zu. Polega ona na wstawieniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który stoi na końcu zdania w formie podstawowej czyli bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu znajduje się między przedrostkiem a czasownikiem głównym. Jeśli na końcu zdania występują dwa bezokoliczniki, zu wstawiamy przed ostatnim z nich (np. spazieren zu gehen).

Opisaną konstrukcję stosujemy nie tylko po czasownikach, lecz także po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld / ... haben) oraz przymiotnikowych (np. es ist gesund / wichtig / ...). Występuje po wszystkich czasownikach z wyjątkiem czasowników modalnych, werden i kilku wyjątków, po których drugi czasownik stoi w bezokoliczniku na ostatnim miejscu zdania.

Kiedy mówimy o wydarzeniach lub czynnościach z przeszłości, posługujemy się czasem Perfekt. Składa się on z odmienionego czasownika posiłkowego haben lub sein w miejscu orzeczenia i imiesłowu czasu przeszłego (Partizip II) na końcu zdania.

---

 

- Hi, Leo! Warum bist du so böse? (Cześć, Leo! Dlaczego jesteś taki zły?) 
- Stell dir vor, ich habe am Montag einen Fotoapparat gekauft. Ich habe geplant, die Vögel im Wald fotografiert / zu fotografieren, aber ich habe kein Foto gemacht. Der Apparat ist kaputt.