Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przykładowo: du fährst → Fahr! (Jedź!).

---

Przykładowe polecenia:

Gib mir dein Heft. - Daj mi swój zeszyt.